- This event has passed.
Ενόργανη Γυμναστική: Σύγχρονες προσεγγίσεις για τη μακροχρόνια προετοιμασία των αθλητριών
|
|
Διϊδρυματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών: «Κλινική Άσκηση και Εφαρμογές της Τεχνολογίας στην Υγεία»
του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού της Σχολής Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ» – Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνίων
Σάββατο 1 Ιουνίου 2024
15:00 – 16:30
Αμφιθέατρο ‘’Γεώργιος Παπαδριέλλης’’
Στρογγυλή Τράπεζα
Ενόργανη Γυμναστική: Σύγχρονες προσεγγίσεις
για τη μακροχρόνια προετοιμασία των αθλητριών
Προεδρείο: Ελένη Δούδα, Καθηγήτρια, Τ.Ε.Φ.Α.Α., Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης
Διευθύντρια του Δ.Π.Μ.Σ. «Κλινική Άσκηση και Εφαρμογές της Τεχνολογίας στην Υγεία»
Πασχάλης Κυριαλάνης, Αναπληρωτής Καθηγητής Τ.Ε.Φ.Α.Α., Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης
Ομιλητές:
Προπονητικά φορτία και τραυματισμοί στην Ενόργανη Γυμναστική Γυναικών: Αίτια και μελλοντικές κατευθύνσεις
Αναστασία Δόντη, Μέλος Ε.Ε.Π., Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ομοσπονδιακή Προπονήτρια Ενόργανης Γυμναστικής, Διεθνής Κριτής Ενόργανης Γυμναστικής, Ελληνική Ομοσπονδία Γυμναστικής, Παγκόσμια Ομοσπονδία Γυμναστικής
Μακροχρόνιος σχεδιασμός ανάπτυξης φυσικών ικανοτήτων στην Ενόργανη Γυμναστική Γυναικών
Ολύβια Δόντη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών,
Διεθνής Κριτής Ενόργανης Γυμναστικής, Παγκόσμια Ομοσπονδία Γυμναστικής
Ο Προπονητής της Ενόργανης Γυμναστικής σήμερα: Ένα πολύπλευρο καθήκον
Δημοσθένης Ταμπάκος, Χρυσός και Αργυρός Ολυμπιονίκης, Αντισμήναρχος (Δ), MSc στη Σχολική Φυσική Αγωγή, Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Περίληψη
Προπονητικά φορτία και τραυματισμοί στην Ενόργανη Γυμναστική Γυναικών: Αίτια και μελλοντικές κατευθύνσεις
Στην Ενόργανη Γυμναστική Γυναικών εμφανίζεται μεγάλη συχνότητα τραυματισμών, από μικρή ηλικία. Στις ηλικίες μεταξύ 10-12 και 13-17 ετών αναφέρονται περισσότεροι τραυματισμοί σε σύγκριση με μικρότερες ή μεγαλύτερες ηλικίες. Οι πιο συχνοί τραυματισμοί, που καταγράφονται σε αυτές τις ηλικίες είναι οξείς (65%), ενώ περίπου το 35% είναι χρόνιοι. Οι οξείς τραυματισμοί αφορούν κυρίως τα κάτω άκρα και ακολουθούν τα άνω άκρα και η σπονδυλική στήλη. Τα συμπτώματα των χρόνιων τραυματισμών (συνήθως τραυματισμοί «υπέρχρησης») εμφανίζονται σταδιακά, περνούν γρήγορα στην παιδική ηλικία αλλά έχουν πιθανότητες επανεμφάνισης στο μέλλον, επηρεάζοντας την υγεία και την απόδοση των αθλητριών. Οι τραυματισμοί οφείλονται σε πολυπαραγοντικά αίτια, συχνά διαφορετικά για τους οξείς και για τους χρόνιους. Η συγκεκριμένη παρουσίαση θα εστιάσει στο μεγάλο προπονητικό φορτίο, στον ανεπαρκή χρόνο για αποκατάσταση και βιολογικές προσαρμογές, στο υψηλό στρες των αγώνων, τα οποία σε συνδυασμό με τις βαθμολογικές απαιτήσεις του αθλήματος, αυξάνουν τον κίνδυνο τραυματισμού και ιδιαίτερα κατά τις αναπτυξιακές ηλικίες. Τέλος, θα προταθούν προπονητικές προσεγγίσεις για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου τραυματισμού και τη δημιουργία βέλτιστων συνθηκών μακροχρόνιας προετοιμασίας των αθλητριών.
Μακροχρόνιος σχεδιασμός ανάπτυξης φυσικών ικανοτήτων στην ενόργανη γυμναστική γυναικών
Τα σύνθετα τεχνικά στοιχεία που εκτελούνται από τις αθλήτριες Ενόργανης Γυμναστικής σε φάση πτήσης απαιτούν υψηλό επίπεδο φυσικών ικανοτήτων, από πολύ μικρή ηλικία. Oι φυσικές ικανότητες που είναι σημαντικές για την απόδοση στην Ενόργανη Γυμναστική είναι η μυϊκή δύναμη και ισχύς, η ευλυγισία, η ταχύτητα, οι ικανότητες συναρμογής ενώ σημαντική είναι και η συμβολή των ενεργειακών συστημάτων. Η βελτίωση αυτών των παραμέτρων στην παιδική και εφηβική ηλικία δεν είναι γραμμική λόγω αλληλεπίδρασης μεταξύ ανάπτυξης, ωρίμανσης και προπονητικού φορτίου. Συχνά παρατηρείται ωστόσο, οι νέες αθλήτριες να υπόκεινται σε προπονητικές επιβαρύνσεις σχεδιασμένες για ενήλικες, ενώ έχουν ανεπαρκή φυσική κατάσταση, λανθασμένα κινητικά πρότυπα, έλλειμμα μακρόχρονων προσαρμογών ή ακολουθούν υπερβολική ή πολύ εξειδικευμένη προπόνηση ανάπτυξης φυσικών ικανοτήτων. Οι βιολογικές, ψυχολογικές και κοινωνικές αλλαγές που συμβαίνουν κατά την ανάπτυξη και ωρίμανση των αθλητριών καθιστούν αναγκαίο τον μακροχρόνιο σχεδιασμό στοχευμένων και κατάλληλα προσαρμοσμένων προγραμμάτων φυσικής κατάστασης. Tα προγράμματα αυτά πρέπει να έχουν στόχο την ανάπτυξη όλων των φυσικών παραμέτρων μέσα από τη χρήση διαφορετικών μεθόδων προπόνησης, τη μείωση του κινδύνου τραυματισμού, την παραμονή και συστηματική συμμετοχή παιδιών και εφήβων σε οργανωμένο αθλητισμό και την υιοθέτηση ενός κινητικά δραστήριου τρόπου ζωής αργότερα στην ενήλικη ζωή
Ο Προπονητής της Ενόργανης Γυμναστικής σήμερα: ένα πολύπλευρο καθήκον
Η εξέλιξη του αθλήματος της Ενόργανης Γυμναστικής χάρη στη συνέργεια ποικίλων επιστημονικών πεδίων που υποστηρίζουν την προπονητική αλλά και της βελτίωσης των οργάνων και του αθλητικού εξοπλισμού, οδηγεί το άθλημα σε ένα υψηλότερο επίπεδο και δημιουργεί συνεχώς υψηλότερες απαιτήσεις για τους αθλητές. Παράλληλα, η εξέλιξη της κοινωνίας και η σύγχρονη πραγματικότητα απαιτούν νέες προσεγγίσεις στη σχέση προπονητή – αθλητή, στην αντίληψη για τον αγώνα, τη νίκη και την ήττα και μια πιο ολιστική προσέγγιση που συνδέει την αθλητική σταδιοδρομία του αθλητή με τη ζωή του αθλητή εντός κι εκτός του αθλητισμού, τόσο κατά τη διάρκεια όσο και στο τέλος της αγωνιστικής του πορείας. Επομένως, νέοι δίοδοι επικοινωνίας μεταξύ προπονητή – αθλητή, περισσότερος χρόνος για συζήτηση, αποδοχή, κατανόηση και ενσυναίσθηση και έλεγχος των πιέσεων που υφίστανται και οι δυο από το άθλημα και το περιβάλλον, είναι μείζονος σημασίας, προκειμένου η σχέση να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές. Τόσο οι υψηλές αγωνιστικές και προπονητικές απαιτήσεις όσο και οι επικοινωνιακές απαιτήσεις είναι σημαντικός λόγος για συνεχή επιμόρφωση των προπονητών σε θέματα προπονητικής (τεχνικής – τακτικής κ.α.) αλλά και σε θέματα συμπεριφοράς και εκπαίδευσης σε αξίες.